करितों प्रेमें तुज नीरांजन स्थिरावुनियां मन ॥
दत्तात्रेया सद्गुरुवर्या भावार्थे करुन ॥धृ०॥
धरणीवर नर पीडित झालें भवरोगें सर्व ।
कामक्रोधादिक रिपुवर्गें व्यापुनि सगर्व ।
योग याग तप दान नेणती असतांहि अपूर्व ॥
सुलभपणे निजभजनें त्यासी उद्धारि जो शर्व ॥१॥
अत्रिमुनीच्या सदनीं तीन्हीं देव भुकें येतीं ।
भिक्षुक होऊनि अनसूयेप्रति बोलति त्रयमूर्तीं ।
नग्न होऊनी आम्हाप्रति द्या अन्न असें वदती ।
परिसुनि होउनि नग्न अन्न दे तंव ते शिशु होती ॥२॥
द्रर्वासाभिध मौनि जाहला शंभु प्रमथेंदु ।
ब्रह्मदेव तो झाला चंद्र झाला तो उपेंद्र ॥
दत्तात्रेय जो वीतनिद्र तो तारक योगींद्र ।
वासुदेव यच्चरण चिंतुनी हो नित्यातंद्र ॥३॥